Strona główna

VI Międzynarodowa Konferencja "Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki"

Organizator: 
Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Łodzi, Oddział Łódzki Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego
Miejscowość: 
Łódź
Województwo: 
łódzkie
Okres realizacji od - do: 
19.10.2009
21.10.2009
Zasięg: 
międzynarodowy
Cel projektu: 

Wspólna dla kreatywnych nauczycieli, działaczy oświatowych i naukowców debata oraz sesje warsztatowe i prezentacje dotyczące alternatywnych teorii i praktyk edukacyjnych na świecie, ze szczególnym zwróceniem uwagi na edukację w wolności, w demokracji i ku demokracji. Zamierzamy przybliżyć recepcję w świecie kluczowych dla pedagogiki reform idei czy modeli szkół publicznych i niepublicznych, a oferujących odmienne, nowatorskie podejścia do kształcenia i wychowania.

Projekt będzie wymianą doświadczeń w zakresie wdrażania innowacji pedagogicznych oraz metod badania ich efektywności.

Opis działań: 

W czasie trzydniowych obrad dokonana zostanie panoramiczna refleksja historyczna, socjologiczna i pedagogiczna szkolnictwa alternatywnego w Polsce i za granicą, zwrócimy też uwagę na aktualność jego rozwiązań we współczesnej i postnowoczesnej Polsce oraz poza jej granicami. Przedstawione zostaną różne modele szkół alternatywnych oraz zróżnicowanych kulturowo podejść do wychowania, opieki czy resocjalizacji. Przedmiotem wspólnej analizy będą też niekonwencjonalne teorie, doświadczenia i metody prowadzenia badań w zakresie alternatywnej edukacji. W czasie konferencji referaty, modele i wyniki badań będą prezentowane m.in. w formie: przedpołudniowych sesji plenarnych oraz popołudniowych i wieczornych spotkań w sekcjach, zespołach roboczych, grupach dyskusyjnych i warsztatowych, sesji plakatowych (postery), projekcji filmów i happeningów.

Na tematykę obrad złożą się dwa bloki problemowe realizowane w trakcie trwania każdej konferencji:

  • Teoretyczne i metodologiczne dylematy alternatywności pedagogiki i pedagogii, ich afirmacja i krytyka. Interesują nas szczególnie metodologiczne problemy badań teorii i praktyk alternatywnej edukacji. Ustosunkowanie się do teoretycznego statusu innowacji, alternatywności w myśleniu i działaniu edukacyjnym wymaga podjęcia zagadnień metodologicznych i aksjologicznych. Oczekuje się głosów rekonstruujących i konstruujących interpretatywne podejścia badawcze, które akcentowałyby jakościowy sens poznania i pozwalały głębiej ustosunkowywać się do nieoczekiwanych następstw inicjatyw edukacyjnych. Przyjmując w tej kwestii stanowisko niefundamentalistyczne, uruchomimy dyskusje nad jego znaczeniem i odniesieniami etycznymi we współczesnej pedagogice.
  • Koncepcje szkół alternatywnych i alternatyw edukacyjnych w szkołach, alternatywy w edukacji pozaszkolnej (oświata dorosłych, ruch samorządowy, ośrodki pomocy społecznej, ośrodki kształcenia i doskonalenia zawodowego nauczycieli itp.) oraz społeczny ruch odnowy edukacji i oporu edukacyjnego (stowarzyszenia oświatowe, edukacyjne inicjatywy obywatelskie, niezależne wydawnictwa edukacyjne, subkultury edukacyjne, itp.).
Produkt(y) projektu (rezultaty): 

Wydanie dwóch tomów publikacji:

  • Pedagogika alternatywna w dyskursie międzynarodowym, pod redakcją Zbyszko Melosika i Bogusława Śliwerskiego
Na czym polega kreatywność i innowacyjność projektu?: 

Łódź jest jedynym miejscem w Europie Środkowo-Wschodniej, gdzie regularnie od 1992 roku odbywają się międzynarodowe debaty naukowo-oświatowe na temat edukacji i pedagogiki alternatywnej. Jest to wyjątkowe forum łączące praktyków i naukowców w kreowaniu nowych podejść do edukacji i wychowania. W wyniku debat rozwija się szkolnictwo alternatywne oraz generowane są alternatywne formy wychowania, opieki i resocjalizacji.

Adresatami debaty są przedstawiciele zarówno środowisk akademickich (badacze, teoretycy, metodycy kształcenia), środowisk oświatowych (kadra kształcąca i doskonaląca zawodowo nauczycieli, wychowawców i opiekunów dzieci i młodzieży), jak i praktycy, nauczyciele-nowatorzy, twórcy szkół, programów i klas autorskich, politycy oświatowi, działacze stowarzyszeń edukacyjnych, przedstawiciele organizacji związkowych, wychowawczych i ruchu innowacyjnego. W każdym systemie społecznym wytwarzane są przez niepokornych i twórczych pedagogów alternatywne podejścia do kształcenia, wychowania czy do samych instytucji edukacyjnych, które nie mieszczą się na powszechnie funkcjonującej i obowiązującej mapie jego struktur i organizacyjno-prawnych rozwiązań. Warto je poznawać i upowszechniać.

Najlepszym tego wyrazem są wydawane po każdej konferencji publikacje. Dotychczas ukazały się następujące tomy:

  • „Edukacja alternatywna – dylematy teorii i praktyki”, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1992;
  • „Pedagogika alternatywna – dylematy praktyki”, red. K. Baranowicz, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1995;
  • „Pedagogika alternatywna – dylematy teorii”, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1995;
  • „Pedagogika alternatywna – dylematy teorii i praktyki”, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 1998;
  • „Edukacja alternatywna. Nowe teorie, modele badań i reformy”, pod red. J. Piekarskiego i B. Śliwerskiego, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2000;
  • „Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje, tom I. Teoretyczne konteksty alternatyw edukacyjnych i wychowawczych”, red. B. Śliwerski, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2007;
  • „Pedagogika alternatywna. Postulaty, projekty i kontynuacje, tom II. Innowacje edukacyjne i reformy pedagogiczne”, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2007.

Ważnym wkładem konferencji jest udostępnianie rozpraw naukowych i oświatowych wygłoszonych przez zagranicznych gości, a wydanych w przekładzie na język polski. Książki te są od lat znaczącymi tytułami pedagogicznymi na rynku wydawniczym, wchodząc już na stałe do literatury przedmiotu w ramach studiów edukacyjnych na wszystkich niemalże uczelniach wyższych w naszym kraju, a także za granicą. Dotychczas ukazały się książki:

  • A. Brühlmeier, „Edukacja humanistyczna”, IMPULS, Kraków 1992;
  • H. von Schoenebeck, „Antypedagogika. Być i wspierać zamiast wychowywać”, Oficyna J. Santorski, Warszawa 1994;
  • E. von Schoenebeck, „Kocham siebie takim, jakim jestem. Droga od nienawiści, bezsilności i egoizmu ku miłości wobec samego siebie”, IMPULS, Kraków 1994;
  • E. Gelpi, „Świadomość ziemska. Badania i kształcenie”, IMPULS, Kraków 1996;
  • H. M. Griese, „Socjologiczne teorie młodzieży. Wprowadzenie”, IMPULS, Kraków 1996;
  • D. Demetrio, „Zabawa na tle życia. Gra autobiograficzna w edukacji dorosłych”, IMPULS, Kraków 1999;
  • D. Demetrio, „Autobiografia. Terapeutyczny wymiar pisania o sobie”, IMPULS, Kraków 2000;
  • D. Gribble, „Edukacja w wolności. W poszukiwaniu idealnego systemu kształcenia”, Impuls, Kraków 2005.
Partner: 
Wydział Studiów Edukacyjnych UAM w Poznaniu
Kierownik/Koordynator (imię, nazwisko, stanowisko, w organizacji, instytucji): 

Prof. zw. dr hab. Bogusław Śliwerski, Rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi

Adres pocztowy: 
WSP w Łodzi, ul. Żeromskiego 115, 90-542 Łódź
Telefon: 
+48 603 916 171
Email: 
rektor@wsp.lodz.pl
Strona www: 

http://www.wsp.lodz.pl