Udział w projekcie spełnił oczekiwania uczniów, którzy mieli możliwości wykazania się swoimi artystycznymi umiejętnościami. Każdy uczestnik projektu, zależnie od swojego talentu i kreatywności, miał w nim swój udział. Uczniowie obu szkół dzielili się swoimi zainteresowaniami, ktoś potrafi składać zwierzęta z papieru (sztuka origami), ktoś inny lubi zaplatać bransoletki z charakterystycznymi geometrycznymi wzorkami (polscy uczniowie przygotowali projekty bransoletek, korzystając z programu komputerowego, a rumuńscy uczniowie wykonali je w naturze). Każdy miał możliwość zaprezentowania swoich talentów i doskonalić przy tym umiejętności korzystania z narzędzi ICT. Uczniowie dzielili się zatem informacjami, swoimi doświadczeniami i w ten sposób uczyli się też od siebie nawzajem. Jedną z najważniejszych pedagogicznych korzyści, jaką uzyskują w tym projekcie uczniowie, jest znaczący wzrost własnej wartości i pewności siebie. To poczucie wartości owocuje ich entuzjazmem i chęcią podejmowania nowych zadań.

Realizacja projektu pozwoliła na nawiązanie lepszego kontaktu z uczniami. Projekt kładł też nacisk na umiejętność uczenia się (czyli jedną z kluczowych kompetencji). Uczniowie, korzystając z artykułów i materiałów do nauki, samodzielnie badali możliwości aplikacji komputerowych, uczyli się je obsługiwać, tworzyć własne obiekty (jak np. w aplikacji Graffiti Grapher), a dopiero potem przystępowali do tworzenia własnego projektu. Warto zwrócić uwagę na wielotorowe myślenie stosowane w trakcie realizacji projektu. Najpierw następowała obserwacja i poszukiwanie pomysłu, następnie refleksja, uczenie się nowego i dopiero podejmowanie próby tworzenia własnych prac.

Projekt integruje treści takich przedmiotów jak: matematyka, historia, wiedza o kulturze z treściami językowymi i informatycznymi. Projekt komponuje się z treściami nauczania. Dał on możliwość integracji nauki w szkole (realizacji szkolnych programów nauczania ) z działaniami wykraczającymi poza podstawowe programy nauczania. Pozwolił on pokonać szkolną rutynę (często treści programowe nie dają możliwości pokazania uczniom, jak piękna i użyteczna jest matematyka, jak szerokie jest jej zastosowanie, również w sztukach plastycznych). Udało się to dzięki organizacji dodatkowych zajęć, warsztatów, pracy grupowej i samodzielnej uczniów. Można było w ten sposób znacząco poszerzyć wiedzę z wielu dziedzin, nie tylko matematyki, ale też historii, wiedzy o kulturze czy plastyki.

Posługiwanie się różnymi narzędziami technologii informatycznych i informacyjnych w trakcie realizacji projektu pozwoliło doskonalić technikę komputerową i pokazało przydatność aplikacji komputerowych w projektowaniu otaczającej nas rzeczywistości (strona www, zakładki Mandalas, Patterns, Graffiti). Zastosowanie aplikacji i apletów komputerowych przyczyniło się do bardziej spójnego podejścia we wdrażaniu technologii ICT. Technika cyfrowa została w projekcie wykorzystana między innymi jako narzędzie rozwoju artystycznego uczestników. Uczniowie o uzdolnieniach plastycznych mieli okazję wykazania się swoją wyobraźnią plastyczną przy projektowaniu wzorów, deseni, mandali. Media elektroniczne miały tu zatem bardziej twórcze zastosowanie. Jest to innowacyjny aspekt projektu – uczenie o sztuce multimedialnej pozwalające na tworzenie projektów „pięknych rzeczy”.

Wypracowane materiały cyfrowe (artykuły, prezentacje multimedialne, e-booki, scenariusze lekcji, quizy, słowniki) mogą być wykorzystane przez uczniów i nauczycieli z innych szkół i co istotne z różnych poziomów nauczania. Projekt skierowany jest bowiem do szerokiego grona odbiorców.

Projekt ten może być również podstawą do innowacyjnego programu „Matematyka i sztuka”, który mógłby być włączony do szkolnego programu nauczania. Wypracowane w projekcie materiały byłyby wówczas doskonałą bazą dydaktyczną.

Sprawności i kompetencje zdobyte w trakcie realizacji projektu mogą być przydatne w dalszym kształceniu, w życiu codziennym i przyszłym życiu zawodowym uczniów. Projekt zwiększył ich wrażliwość, sprzyjał rozwojowi wizualizacji i fantazji. Ze strony nauczyciela to poczucie satysfakcji, doskonalenie własnych umiejętności i wzbogacanie warsztatu pracy (odkrywanie nowych programów i aplikacji komputerowych).

Podobnie jak w poprzednim realizowanym przez nas projekcie zwracamy dużą wagę na poszerzanie kompetencji językowych. Cały czas włączamy matematyczną terminologię w języku angielskim do programu nauczania. Mamy nadzieję, że obecni i przyszli uczestnicy projektu będą bardziej świadomi, że sztuka i matematyka są ze sobą nierozerwalnie związane, nawzajem się przenikające oraz korzystające ze swoich narzędzi. A na pytanie „What do you see when you think math?” odpowiedzą ”I see beauty”.